Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 2 زمستان 1403 2025 01 03 Analysis of Focalization Techniques in the Story of Vis and Ramin by Fakhr al-Din As'ad Gorgani تحلیل شیوه‌‌های کانونی‌سازی در داستان «ویس و رامین» فخرالدین اسعد گرگانی 72 87 10.61838/jtpll.69 FA مینا قاسمی ابراهیم آبادی دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران محمدصادق بصیری استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران نجمه حسینی سروری دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2024 10 18 <p>"Focalization," as one of the innovative theories proposed by Gérard Genette in narratology, examines the structure of narrative, techniques, and strategies for distributing knowledge (awareness) by the narrator. It elucidates the dominant ideology of the text in relation to its impact on the audience’s understanding of the narrative. Genette’s significant distinction between two key narrative agents—"Who sees?" and "Who speaks?"—identifies two primary functions within the text: the act of "telling" and the act of "seeing." The focalizer (the agent of focalization), after positioning itself as an intermediary between the reader and the text, influences the reader’s perception through different modes of focalization: perceptual, psychological, and ideological. These modes operate with varying degrees and qualities, leading to different effects on the audience. In this article, focalization techniques in <em>Vis and Ramin</em>, a work by Fakhr al-Din As'ad Gorgani, are examined to determine how the element of "awareness" is distributed within the narrative. The findings indicate that the narrator successfully maintains a balanced and proportional approach in utilizing both external and internal focalization. This balance ensures a meaningful distribution of information between the reader and the characters, effectively conveying the dominant ideology of the text. The organization of event sequences by the narrator-focalizer is structured in such a way that, in most instances, the reader does not possess more information than the characters. However, the reader is implicitly engaged in the psychological exploration of the characters' destinies, maintaining a distinct yet introspective presence within the text’s systemic framework.</p> <p>«کانونی‌سازی» به‌عنوان یکی از نظریات نوآورانۀ ژرار ژنت در علم روایت‌شناسی، با بررسی ساختار روایت، تکنیک‌ها و تمهیدات توزیع دانش (آگاهی) توسط راوی، ایدئولوژی غالب بر نظام متن را در ارتباط با تأثیری که بر درک مخاطب از روایت می‌گذارد تبیین می‌کند. تمایز معنادارِ ژنت بر دو نقش‌پردازِ عرصة روایت: «چه‌کسی می‌بیند»؟ و «چه‌کسی می‌گوید»؟ دو کارکرد را در متن مشخص می‌سازد: عملِ «گفتن» و عمل «دیدن». کانونی‌ساز (کارگزار کانونی‌کننده)، پس از آنکه در مقام یک واسطه میان خواننده و متن قرار می‌گیرد، بر مبنای وجوه مختلف کانونی‌شدگی: وجه ادراکی، وجه روان­شناختی و ایدئولوژیکی، با درجه‌ها و کیفیت‌های گوناگونی به دریافت خواننده می‌رسد که از این مسیر اثرگذاری متفاوتی در برخواهد داشت. در این مقاله برای شناسایی چگونگی توزیع عنصر «آگاهی» در روایت «ویس و رامین» اثر فخرالدین اسعد گرگانی، تکنیک‌های کانونی‌سازی در روایت مورد بررسی قرار گرفته­است. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که راوی توانسته با ایجاد اعتدالی متناسب و متناظر در پردازش هر دو وجه کانونی‌سازی بیرونی و درونی، در توزیع اطلاعات بین خواننده و شخصیت‌ها تناسبی معنادار در جهت ابلاغ ایدئولوژی حاکم بر متن ایجاد کند. مشاهده و روایت توالی رویدادها توسط راوی - کانونی‌گر، به گونه‌ای سازمان یافته است که در اغلب موارد، خواننده اطلاعاتی بیشتر از شخصیت‌ها ندارد ولی همواره در درک و دریافت آنچه که به‌طور پیوسته در نظام متن می‌گذرد، به‌طور ضمنی در درون‌کاویِ سرنوشت شخصیت‌ها حضوری مشخّص همراه با قوّه‌ای روانی دارد.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/69/41