Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 2 بهار 1403 1403 03 30 Semantic Functions of the Red and Green Color Spectra in the Poetry of Hossein Monzavi کارکرد معنایی طیف رنگ سرخ و سبز در اشعار حسین منزوی 205 220 10.61838/jtpll.512 FA زهرا صفایی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران. سعید فرزانه فرد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران. بهروز اظهری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران. Journal Article 1402 11 09 <p>Color is the most prominent element in the realm of sensory perception and has attracted human attention since ancient times, captivating the human psyche through its profound power of influence. Poetry is an art of word selection, and undoubtedly, the choice of colors in poetry can reflect a poet’s perspective on the world and its phenomena. Examining the frequency of color-related words can also provide insight into the poet’s temperamental and behavioral characteristics. The present study aimed to examine the semantic functions of the red and green color spectra in the poetry of Hossein Monzavi. The study employed a descriptive-analytical research method, and data were collected using the note-taking method. The findings indicated that the red color spectrum occurs more frequently than the green spectrum in Monzavi’s poetry. In his lyrical love poems, red is employed to describe the beloved as well as Monzavi’s longing, passion, and ardor for union with the beloved. Conversely, in his religious and resistance poetry, red functions as a symbol of blood, war, and struggle. Green symbolizes nature, purity, tranquility, and growth and is used in Monzavi’s poetry to represent the purity of the beloved, peace, the sanctity of the Imams, martyrs, and mystics, as well as the vitality and growth inherent in nature.</p> <p>رنگ برجسته‌ترین عنصر در حوزه محسوسات است و از دیرباز مورد توجه انسان قرار داشته و روح و روان او را مسحور قدرت نفوذ خویش ساخته است. شعر، گزینش واژه است و بی‌گمان انتخاب رنگ‌ها در شعر می‌تواند بیانگر دیدگاه وی نسبت به جهان و پدیده‌های آن باشد و بررسی بسامد واژگان رنگی می‌تواند ما را با ویژگی‌های خلقی و رفتاری شاعر آشنا سازد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی کارکرد معنایی طیف رنگ سرخ و سبز در اشعار حسین منزوی است. روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است و جهت جمع‌آوری اطلاعات از روش فیش برداری استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که طیف رنگ سرخ نسبت به رنگ سبز در اشعار منزوی بسامد بیشتری دارد و در غزل‌های عاشقانه برای توصیف معشوق و اشتیاق و شور منزوی در وصال معشوق مورد استفاده قرار گرفته و از طرفی در اشعار آیینی و مقاومت نمادی از رنگ خون، جنگ و مبارزه است. رنگ سبز نماد طبیعت، پاکی، آرامش و رشد است و در اشعار منزوی برای توصیف پاکی معشوق، صلح ، قداست ائمه، شهدا و عرفا و همچنین  نشاط و رشد موجود در طبیعت به کار رفته است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/512/308