Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 در دست انتشار 1405 10 01 A Semiotic Analysis of Communication in the Poetry Collection Kān ʿĀliyan wa-Yabqā by Nader Qasem Mohammad Qawasmeh Based on Peirce’s Theory تحلیل نشانه‌شناختی ارتباطات در دیوان «کان عالیا و یبقی» سروده نادر قاسم‌محمد قواسمه با تکیه بر نظریه پیرس 1 19 FA سیده زهرا اسدی آقبلاغی دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات عرب، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران محمد رضا یوسفی گروه زبان و ادبیات عربی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران محمد حسن معصومی گروه زبان و ادبیات عربی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران، Journal Article 1404 12 02 <p>This study aims to examine the semiotics of communication in the poetry of Nader Qasem Mohammad Qawasmeh (1961), a contemporary Palestinian poet, based on the theory of Charles Sanders Peirce (1890), and seeks to elucidate how symbolic, iconic, and indexical signs interact within the textual context of Qawasmeh’s poetry. The necessity of this study arises from the lack of a systematic and scholarly analysis of these poems from the perspective of communicative semiotics. The central problem concerns the application of Peirce’s triadic framework to a text produced within the distinctive historical and geographical context of Palestine. Given the linguistic richness of Qawasmeh’s poetry, its profound connection with Palestinian history and geography, and its extensive use of myth and cultural symbols, the following question arises: How does the sign system in Qawasmeh’s poetry, when examined through Peirce’s theory, generate meaning and establish communication with the audience? How does the semiotic system of communication operate in the poems of his collection according to Peirce’s theory, and what concepts does it convey? To answer the research question, a descriptive-analytical method is employed. The findings indicate that Qawasmeh’s poetry collection, through the foregrounding of symbolic signs such as light, flame, darkness, night, and prison; indexical signs such as sound repetition, metonymy, and allusion; and iconic signs such as simile and metaphor, within an interpretively open framework, not only represents Palestinian suffering and identity but also becomes a dynamic communicative process of semantic coordination, in which these signs frequently operate through their juxtaposition and mutual reinforcement.</p> <p>این پژوهش با هدف بررسی نشانه‌شناسی ارتباطات در سروده‌های نادر قاسم‌محمد قواسمه (1961م)، شاعر معاصر فلسطینی، با تکیه بر نظریه چارلز سندرس پیرس (1890م) انجام می‌شود و درپی آن است تا چگونگی تعامل نشانه‌های نمادین، شمایلی و نمایه‌ای را در بافت سروده‌های قواسمه آشکار کند. ضرورت این مطالعه، از خلأ تحلیل علمی و روشمند این اشعار با رویکرد نشانه‌شناسی ارتباطی ناشی می‌شود. مسئله اصلی، کاربست چارچوب سه‌گانه پیرس بر متنی است که در بافت خاص تاریخی و جغرافیایی فلسطین تولید شده است. باتوجه به غنای زبانی، پیوند عمیق با تاریخ و جغرافیای فلسطین، و بهره‌گیری از اسطوره و نمادهای فرهنگی، این پرسش مطرح است که چگونه نظام نشانه‌ای شعر قواسمه، مبتنی بر نظریه پیرس، معناسازی کرده و با مخاطب ارتباط برقرار می‌سازد؟ نظام نشانه‌شناختی ارتباط در سروده‌های دیوان او بر اساس نظریه پیرس چگونه عمل می‌کند و چه مفاهیمی را منتقل می‌سازد؟ در راستای پاسخ به سؤال تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی استفاده می‌شود. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که دیوان شعر قواسمه با برجسته‌کردن نشانه‌های نمادین مانند (نور، شعله، سیاهی، شب و زندان)، نمایه‌ (تکرار صدا، مجاز، کنایه) و شمايل(تشبیه و استعاره) در چارچوبی تفسیرپذیر، نه تنها به بازنمایی رنج و هویت فلسطینی می‌پردازد، بلکه خود به فرآیندی ارتباطی و پویا برای هماهنگی معنایی تبدیل می‌شود که غالباً در همنشینی و تقویت یکدیگر عمل می‌کنند.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/476/289