Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 2 زمستان 1403 1403 12 10 The Demon in Iranian Local Folktales: A Mythological Perspective دیو در افسانه‌های محلی ایرانی با نگاهی بر اساطیر 375 388 FA رضا یوسفوند استادیار، گروه تاریخ دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 1403 10 09 <p>Studies indicate that, at a superficial level, local folktales are intertwined with myths, making it difficult to distinguish between the two. Some scholars and theorists have characterized myth, like folktale, as an illusory, imaginary, and false narrative. Others have posited a fundamental and rigid dichotomy between them, maintaining that myth belongs to the prehistoric era, whereas folktale pertains to the historical period. This raises the question of whether myth and folktale are two forms of the same narrative genre. Some mythologists attribute all qualities of unreality, illusion, and falsity to folktales in an attempt to construct a credible and accepted identity for myth. Others argue that myth is not folktale but history, regarding myth as a sacred historical narrative and folktale as a narrative concerning a semi-historical and semi-mythical character. The present study aims to examine demonological motifs in local folktales from a mythological perspective. The nature of demons and the folk beliefs associated with them in local folktales suggest that beliefs concerning demons in folktales and myths originate from a common source, although certain differences exist between the two. This study employed a descriptive method, and its data were collected through fieldwork, documentary research, and library-based sources.</p> <p>بررسی‌ها نشان می دهد که افسانه های محلی در نگاه سطحی با اسطوره درآمیخته و تفکیک این دو از هم بسختی قابل تشخیص است، به گونه ای که برخی محققان و صاحب نظران اسطوره را همچون افسانه روایتی وهمی و خیالی و باطل معرفی کرده اند، برخی دیگر دوگانگی و تضادی بنیادین و متعصبانه میان این دو قائل اند و اسطوره را مربوط به دوران پیش از تاریخ و افسانه را متعلق به دوران تاریخی میدانند. و این ذهنیت و سوال پیش می آید که آیا اسطوره و افسانه گونه هایی از یک جنس اند؟ اسطوره پردازان تمام گناه غیر واقعی، وهمی و باطل بودن را به گردن افسانه می اندازند تا ماهیتی معتبر و مقبول برای اسطوره بسازند برخی نیز بر این باورند که اسطوره افسانه نیست بلکه تاریخ است و اسطوره را روایتی تاریخی و قدسی و افسانه را روایتی درباره شخصیت نیمه تاریخی و نیمه اسطوره ای میدانند. هدف این نوشتار بررسی بن مایه های دیو شناسی در افسانه های محلی با نگاهی بر اساطیر میباشد بنابراین ماهیت و باورهای عامیانه مربوط به دیوان در افسانه های محلی حکایت از این دارد که آبشخور باورهای مربوط به دیوان در افسانه ها و اساطیر یکی است هرچند که اختلافاتی با هم دارند. این مقاله با روش توصیفی و گردآوری داده های میدانی، اسنادی و کتابخانه ای انجام شد.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/473/278