Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 در دست انتشار 1406 10 01 The Conceptual Metaphor of War in the Greater Faramarz-nama استعارۀ مفهومی جنگ در فرامرزنامۀ بزرگ 1 17 FA مریم دربار پناه گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران خدیجه بهرامی رهنما گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد رضا معصومی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1405 01 05 <p>A people’s conceptualization of war can be reconstructed through the language they employ to narrate battle. Language is not a neutral reflection of events; rather, it actively redefines them and serves as an instrument for structuring experience in the speaker’s mind. Based on this principle, the present study examines the overarching metaphor of war in the Greater Faramarz-nama within the framework of Lakoff and Johnson’s conceptual metaphor theory, using a descriptive-analytical method. The primary objective is to identify the latent cognitive mappings embedded in the martial imagery of this epic poem—mappings that not only contribute to its rhetorical elaboration but also reveal the worldview of its anonymous poet. The findings indicate that war is predominantly represented through two cognitive conceptualizations: animalization and fluidization. In the former, heroes are conceptualized in terms of the characteristics of predatory animals, particularly lions and leopards, and behaviors such as surprise attacks and ambushes derive from this analogy. In the latter, martial rage is portrayed as a heated liquid contained within a closed vessel, which eventually overflows as a result of internal pressure. In addition, two secondary mappings were identified: WAR IS A STRUGGLE AGAINST DEMONIC FORCES and WAR IS AN ARENA FOR DEMONSTRATING HEROIC POWER. These mappings serve to consolidate the collective identity of the Iranian people, glorify Faramarz’s heroic status, and provide a religious and ethical justification for his power. Finally, the concentration of warfare around princes and heroes also reveals an underlying dimension of the class structure of twelfth-century Iranian society within the epic narrative.</p> <p>روش مفهوم‌سازیِ جنگ در ذهنِ یک قوم را می‌توان از دلِ زبانی که برای روایتِ نبرد به کار می‌گیرند بازخواند؛ زبان نه بازتابی خنثی، بلکه عامل فعالی در بازتعریفِ رویدادهاوابزاری برای صورت‌بندیِ تجربه در ذهنِ گوینده است. با تکیه بر همین اصل، پژوهشِ حاضر کوشیده است کلان‌استعارۀ جنگ را در فرامرزنامۀ بزرگ، بر پایه دیدگاه استعارۀ مفهومیِ لیکاف و جانسون و به روشِ توصیفی-تحلیلی، بررسی کند. هدف اصلی، استخراج نگاشت‌های شناختیِ پنهان از دلِ تصویرهای رزمیِ این منظومۀ حماسی است؛ نگاشت‌هایی که نه تنها آرایه‌پردازیِ می کند بلکه جهان‌بینیِ سرایندۀ گمنام را نیز آشکار می‌سازند. یافته‌ها نشان می‌دهد جنگ در این اثر، بیشتراز طریق دو صورت‌بندیِ شناختیِ جاندارانگاری و سیّال‌انگاری بازنمایی شده است: در آغاز، پهلوانان با ویژگی‌های حیوانات درّنده به‌ویژه شیر و پلنگ همانند انگاشته می‌شوند و رفتارهایی چون غافل‌گیری و کمین، از همین همانندسازی مایه می‌گیرد. در دومی، خشمِ جنگاورانه چون مایعی داغ در ظرفی بسته تصویر می‌شود که سرانجام از فشارِ درونیِ خود سرریز می‌کند. افزون بر این، دو نگاشتِ فرعیِ دیگر نیز شناسایی شد: جنگ به‌مثابۀ نبرد با نیروهای اهریمنی، و جنگ به‌مانند میدانِ اثباتِ قدرتِ پهلوانی. این نگاشت‌ها در خدمتِ تثبیتِ هویّتِ جمعیِ ایرانیان، بزرگداشتِ جایگاهِ دلیرانۀ فرامرز، و توجیهِ دینی-اخلاقیِ قدرتِ او قرار می‌گیرند. سرانجام، تمرکزِ میدان‌های جنگ بر شاهزادگان و پهلوانان، لایه‌ای از ساختارِ طبقاتیِ جامعۀ ایرانِ قرن ششم هجری را نیز در دلِ روایتِ حماسی آشکار می‌سازد.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/472/321