Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 2 پاییز 1403 1404 09 25 A Critique of the Content of Saed Bagheri’s Ghazals نقدی بر محتوای غزلیات ساعد باقری 311 324 FA حجت اله رئیسی دکتری زبان و ادییات فارسی، مدرس دانشگاه زابل،‌ زابل. ایران زهرا تدین دانشجوی دکتری زبان و ادبیات غنایی، مدرس دانشگاه، مرکز تحصیلات تکمیلی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. فرهاد درودگریان دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور تهران. ایران. تهران Journal Article 1403/06/26 <p>Saed Bagheri is recognized as a prominent and committed poet in contemporary Persian literature, whose ghazals reflect a deep synthesis of classical literary tradition, mystical thought, and post-revolutionary social concerns. This study aims to conduct a content analysis of Bagheri’s ghazals, focusing on the dominant thematic and emotional structures present in his poetry. The research data are derived from his poetic collections, particularly his ghazals, which constitute approximately thirty-four percent of his total works. The findings indicate that romantic themes occupy a significant portion of his poetry, where love is portrayed as a multilayered concept intertwined with mystical transcendence and annihilation in the beloved. The figure of the beloved also plays a central and often paradoxical role, contributing to the emotional complexity of the poems. Mystical themes are prominently featured, emphasizing spiritual journeying, the exile of the human soul in the material world, and the longing for return to a transcendent origin. Additionally, Bagheri’s sense of social commitment is reflected in his poetic engagement with historical and societal events, particularly war and collective suffering, although this dimension is less dominant compared to others. Resistance literature, especially themes related to martyrdom and the event of Karbala, represents one of the most distinctive aspects of his work, highlighting his ideological and value-oriented perspective. Furthermore, motifs of sorrow, nostalgia, and existential grief are pervasive, revealing the poet’s reflective stance toward loss, alienation, and human condition. Overall, Bagheri’s ghazals present an integrated poetic system combining love, mysticism, social awareness, and existential melancholy, articulated through a language that is both simple and deeply evocative, securing him a notable position in contemporary Persian poetry.</p> <p>ساعد باقری از شاعران برجسته و متعهد ادبیات معاصر ایران است که غزلیات او بازتابی از پیوند عمیق میان سنت ادبی، اندیشه‌های عرفانی و دغدغه‌های اجتماعی دوران پس از انقلاب اسلامی به شمار می‌رود. این پژوهش با هدف تحلیل محتوایی غزلیات باقری انجام شده و تمرکز آن بر بررسی مهم‌ترین درون‌مایه‌های فکری و عاطفی این شاعر است. داده‌های پژوهش بر اساس مجموعه آثار شعری او، به‌ویژه غزلیاتی که حدود سی‌وچهار درصد از کل اشعار وی را تشکیل می‌دهد، استخراج و تحلیل شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که مضامین عاشقانه سهم قابل توجهی از اشعار او را دربرمی‌گیرد و عشق در شعر باقری مفهومی چندلایه و پیوندخورده با عرفان و فنا در معشوق است. در کنار آن، معشوق نیز حضوری فعال و گاه متناقض دارد که به شکل‌گیری فضای عاطفی پیچیده در غزل‌ها می‌انجامد. مضامین عرفانی نیز با تأکید بر سلوک معنوی، غربت انسان در جهان مادی و اشتیاق به بازگشت به اصل، جایگاهی مهم در شعر او دارند. از سوی دیگر، تعهد اجتماعی شاعر در قالب بازتاب رویدادهای تاریخی، به‌ویژه جنگ و حوادث اجتماعی، نمود یافته است، هرچند این بعد نسبت به دیگر مضامین سهم کمتری دارد. ادبیات پایداری، به‌ویژه مفاهیم شهادت و عاشورا، از برجسته‌ترین ویژگی‌های شعر باقری است که نشان‌دهنده گرایش ایدئولوژیک و ارزشی اوست. همچنین، حسرت، اندوه و نوستالژی در بسیاری از اشعار او دیده می‌شود و بیانگر نگاه تأملی شاعر به زندگی، فقدان و غربت انسانی است. در مجموع، غزلیات باقری تلفیقی از عشق، عرفان، تعهد اجتماعی و اندوه وجودی است که با زبانی ساده و در عین حال تأثیرگذار بیان شده و جایگاه ویژه‌ای در شعر معاصر فارسی به او بخشیده است</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/325/201