Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 بهار 1405 1405 03 01 An Ecocritical Reading in the Contemporary Era with Emphasis on the Works of Four Poets (Sohrab Sepehri, Simin Behbahani, Fereydoun Moshiri, and Houshang Ebtehaj): The Role of Nature in the Creation of Literary Concepts, Images, and Beliefs خوانش بوم‌گرا در عصر معاصر با تکیه بر آثار 4 شاعر (سهراب سپهری، سیمین بهبهانی، فریدون مشیری و هوشنگ ابتهاج): نقش طبیعت در آفرینش مفاهیم، تصاویر و باورهای ادبی 1 16 10.61838/jtpll.315 FA مهدی خسروی دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی ،واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی ،دهاقان، ایران اکرم هراتیان استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1404/10/01 <p>Language and literature are formed through continuous interaction with the surrounding environment, and ecological, climatic, and cultural factors play a decisive role in shaping linguistic structures, modes of imagery, and the formation of literary motifs. Linguistic theories, from Sapir to contemporary scholars, have emphasized the direct influence of language structure on modes of thought, while many recent studies demonstrate that language itself evolves in a profound relationship with geographical, climatic, and environmental factors. In this sense, climate not only affects phonetics, vocabulary, and local expressions, but also constitutes the origin of metaphors, metonymies, proverbs, and other elements of literary imagination. This article, adopting an ecocritical approach, addresses the question of how nature contributes to the creation of literary concepts and images, and what kind of relationship exists between the ecological characteristics of each region and the structure of imagination, cultural beliefs, and the worldview of writers and poets. The analysis of literary samples indicates that climate can lead to the creation of enduring motifs, including recurring representations such as drought, rain, mountains, wind, or vegetation; these elements possess not only aesthetic functions but also semantic and ideological roles within the text. From this perspective, ecocriticism provides a pathway for a deeper understanding of the semantic layers of literary texts and demonstrates how nature, as an active source, contributes to the formation of the literary world.</p> <p>زبان و ادبیات در تعامل مستمر با محیط پیرامون شکل می‌گیرند و عوامل بوم‌شناختی، اقلیمی و فرهنگی نقش تعیین‌کننده‌ای در ساختار زبانی، نوع تصویرپردازی و شکل‌گیری بن‌مایه‌های ادبی دارند. نظریه‌های زبان‌شناختی از ساپیر تا پژوهشگران معاصر، بر تأثیر مستقیم ساختار زبان بر شیوه اندیشیدن تأکید کرده‌اند و در مقابل، بسیاری از مطالعات جدید نشان می‌دهند که خودِ زبان نیز در پیوندی عمیق با عوامل جغرافیایی، آب‌وهوایی و زیست‌محیطی تحول می‌یابد. بدین معنا، اقلیم نه‌تنها بر آواها، واژگان و اصطلاحات بومی اثر می‌گذارد، بلکه منشأ شکل‌گیری استعاره‌ها، کنایات، مثل‌ها و دیگر عناصر تخیل ادبی است. این مقاله با رویکرد نقد بوم‌گرا به بررسی این پرسش می‌پردازد که طبیعت چگونه در آفرینش مفاهیم و تصاویر ادبی نقش‌آفرینی می‌کند و چه رابطه‌ای میان ویژگی‌های بوم‌شناختی هر منطقه با ساختار تخیل، باورهای فرهنگی و جهان‌بینی نویسندگان و شاعران برقرار است. تحلیل نمونه‌های ادبی نشان می‌دهد که اقلیم می‌تواند به خلق موتیف‌های ماندگار، از جمله نمودهای تکرارشونده‌ای همچون خشکسالی، باران، کوه، باد یا پوشش گیاهی، بینجامد و این عناصر نه‌تنها کارکرد زیباشناختی، بلکه نقش معناشناختی و ایدئولوژیک در متن دارند. از این رهگذر، نقد بوم‌گرا راهی برای فهم عمیق‌تر لایه‌های معنایی متون ادبی فراهم می‌آورد و نشان می‌دهد که چگونه طبیعت به مثابه سرچشمه‌ای فعال، در شکل‌گیری جهان ادبی اثرگذار است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/315/243