Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 تابستان 1405 1405 04 01 An Examination of Utopian Characteristics in the Poetry of Sohrab Sepehri and Their Comparison with Thomas More’s Utopian Ideas بررسی شاخصه­‌های آرمان­‌شهری در سروده‌­های سهراب سپهری و مقایسۀ آن با آراء یوتوپیایی توماس مور 1 16 10.61838/jtpll.305 FA بنفشه اعتمادگلستانی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران جواد مهربان قزل حصار دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. رضا اشرف زاده استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران Journal Article 1404/09/02 <p>Humankind has always sought to improve the world in which it lives. To this end, human beings have envisioned an ideal world and endeavored to bring it into existence. Among Western intellectual figures, Thomas More is regarded as one of the earliest thinkers to discuss utopia and its defining characteristics. In Persian literary culture, Sohrab Sepehri likewise repeatedly speaks of a city that appears idealistic and virtuous. The primary objective of the present study is to compare the approaches of these two literary figures, one belonging to Western culture and the other having developed within an Eastern cultural context. Employing a descriptive-analytical method and drawing on library-based sources, the present study found that the utopias envisioned by More and Sepehri share several common characteristics, including “the happiness and dynamism of the inhabitants,” “the people’s freedom from a propensity for violence and their affinity with nature,” “the prioritization of others over oneself,” “the possession of erudition, civility, and humanity,” “the absence of class divisions and discrimination,” “the lack of greed among the people,” and “a profound enthusiasm for the acquisition of knowledge.” Furthermore, the descriptions offered by both literary figures incorporate a combination of epistemological and this-worldly concerns. The convergence between their perspectives indicates that utopian beliefs are rooted in the human condition and are not confined to any particular spatial or temporal context.</p> <p>نوع بشر همواره تلاش کرده است دنیای خود را به سوی بهبود پیش ببرد. در این راستا سیمایی از جهانی آرمانی را ساخته و برای تحقق آن کوشیده است. در میان شخصیت­های غربی، توماس مور در زمرۀ نخستین کسانی قرار می­گیرد که از یوتوپیا و ویژگی­های آن سخن گفته­اند. در فرهنگ ادبی فارسی هم، سهراب سپهری بارها از شهری حرف زده است که آرمان­گرایانه و فاضله به نظر می­رسد. هدف اصلی مقالۀ حاضر، مقایسۀ رویکردهای این دو شخصیت ادبی است که یکی متعلق به فرهنگ غربی بوده و دیگری در فرهنگ شرقی رشد پیدا کرده است. در پژوهش حاضر که با استناد به منابع کتابخانه­ای و روش توصیفی- تحلیلی تدوین شده است، شاخصه­هایی چون: «شادی و پویایی ساکنان»، «عاری بودن مردم از روحیۀ کشتار و طبیعت­دوستی آنان»، «ارجحیت دیگری بر خود»، «برخورداری از فرهیختگی، ادب و انسانیت»، «فقدان شکاف و تبعیض طبقاتی»، «نبود آزمندی در میان مردم» و «علاقۀ وافر به علم­آموزی» در آرمان­شهر مورد نظر مور و سپهری، مشترک و همسان بوده است. همچنین، آمیزه­ای از مسائل معرفتی و این­جهانی در توصیف دو ادیب دیده می­شود. نزدیکی دیدگاه این دو شخصیت نشان می­دهد که باورهای آرمان­شهری ریشه در نهاد بشریت دارد و صرفاً به محدودۀ خاص مکانی و زمانی منحصر نمی­شود.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/305/258