Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 بهار 1405 1405 01 20 Analysis of the Integrative and Rhetorical Approach in the Poetry of Homam Tabrizi تحلیل رویکرد تلفیقی و خطابی در شعر همام تبریزی 1 19 10.61838/jtpll.294 FA میلاد خورشید کردلر گروه زبان و ادبیا ت فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران عباس باقی نژاد گروه زبا ن و ادبیا ت فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران فروغ جلیلی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران Journal Article 1404/08/29 <p>Homam Tabrizi was one of the influential poets of the seventh century AH (thirteenth century CE) and among the pioneers of integrative poetry. He composed integrative ghazals structured upon rhetorical conventions in which the identity of the intratextual addressees appears multilayered, dual, or multiple. These addressees generally occupy, simultaneously, the positions of the divine beloved, the earthly beloved, and the patron, including both political and spiritual patrons. In this study, an attempt has been made, through a descriptive–analytical method, to examine the quality of the rhetorical approach and the dimensions of the integrative strategy concerning the identities of intratextual addressees in the ghazals of Homam Tabrizi. The findings indicate that Homam Tabrizi was a creative poet and one of the innovators of integrative poetry who, through a simultaneous rhetorical and integrative approach, succeeded in establishing an artistic and poetic linkage among literary genres and the amorous, mystical, and panegyric discourses. He presents various manifestations of poetic address and the integration of the addressee’s identity, creating figures with dual and triple identities in his poetry. In this research, these configurations have been examined and analyzed under the titles “Beloved–Patron,” “Beloved–Spiritual Patron,” “Beloved–Divine,” and “Divine–Beloved–Patron.”</p> <p>همام تبریزی از شاعران تاثیرگذار در قرن هفتم هجری و از پیش­گامان شعر تلفیق است. او غزلیاتی تلفیقی با هنجار خطابی سروده که هویت مخاطبان درون متنی آن­ها چندلایه، دوگانه یا چندگانه به نظر می­رسند. این مخاطبان، عموما موقعیت معبود، معشوق و ممدوح از جمله ممدوح سیاسی و ممدوح معنوی را به صورت توامان دارند. در این پژوهش تلاش شده با روش توصیفی – تحلیلی کیفیت رویکرد خطابی و ابعاد شیوۀ تلفیق هویت مخاطبان درون متن در غزل همام تبریزی مورد بررسی قرار گیرد. نتایج پژوهش حکایت از آن دارد که همام تبریزی شاعری خلاق و یکی از مبتکران شعر تلفیق است که با رویکرد توامان خطابی و تلفیقی توانسته میان انواع ادبی و گفتمان‌های عاشقانه، عرفانی و مدحی پیوندی هنری و شاعرانه ایجاد کند . او جلوه­های مختلفی از خطاب شاعرانه و تلفیق هویت مخاطب و آفرینش مخاطبانی با هویت دوگانه و سه­گانه را در شعر خود به نمایش گذاشته که در این پژوهش تحت عناوین «معشوق– ممدوح»، «معشوق- ممدوح معنوی»، «معشوق– معبود» و «معبود-معشوق– ممدوح» مورد واکاوی، بررسی و تحلیل قرار گرفته است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/294/189