Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 بهار 1405 1405 01 20 An Analysis of Shakespeare’s A Midsummer Night’s Dream Based on Greimas’s Actantial Model بررسی داستان «رویا در نیمه شب تابستان» شکسپیر با تکیه برالگوی‌کنشگر‌ی‌گریماس 1 15 10.61838/jtpll.282 FA سهیلا فلاحتکار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. زهره سرمد گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران فرشته ناصری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/08/10 <p>The study of narrative structure in dramatic texts, particularly classical plays, constitutes an effective approach for uncovering their internal logic and semantic mechanisms. The present research aims to analyze the actantial structure of A Midsummer Night’s Dream by William Shakespeare, employing Algirdas Julien Greimas’s actantial model. This study was conducted using a descriptive–analytical method and qualitative content analysis based on library sources. In the analytical process, the six actantial roles proposed by Greimas—Subject, Object of value, Sender, Receiver, Helper, and Opponent—were identified within the narrative, and the position of each character in various narrative situations was examined. The findings indicate that despite the apparent complexities and multilayered structure of the narrative, the overall structure of the play corresponds effectively with the actantial model. The character of Hermia functions as the principal Subject, confronting obstacles such as paternal opposition and a romantic rival, and ultimately attains her objective with the assistance of magical elements. This model not only clarifies the relationships among characters but also facilitates the discovery of the semantic structure and actantial system of the work. The results of the study demonstrate that Greimas’s model constitutes an efficient analytical tool for examining narrative structures in classical dramatic texts.</p> <p>مطالعه ساختار روایی در متون نمایشی، به‌ویژه نمایشنامه‌های کلاسیک، یکی از روش‌های مؤثر در کشف منطق درونی و سازوکار معنایی آن‌هاست. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختار کنشی نمایشنامه «رویای شب نیمه تابستان» اثر ویلیام شکسپیر، از الگوی کنشگری گریماس بهره گرفته است. این تحقیق به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از شیوه تحلیل محتوای کیفی و مبتنی بر منابع کتابخانه‌ای انجام شد. در روند تحلیل، نقش‌های شش‌گانه الگوی گریماس شامل کنشگر، شیء ارزشی، فرستنده، گیرنده، یاری‌دهنده و مخالف در روایت شناسایی و جایگاه هر شخصیت در موقعیت‌های روایی مختلف مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که با وجود پیچیدگی‌های ظاهری و لایه‌های چندگانه روایت، ساختار کلی نمایشنامه به‌خوبی با الگوی کنشگری قابل تطبیق است. شخصیت هرمیا به‌عنوان کنشگر اصلی، در برابر موانعی چون مخالفت پدر و رقیب عشقی قرار می‌گیرد و با یاری عناصر جادویی به هدف خود دست می‌یابد. این الگو نه‌تنها روابط میان شخصیت‌ها را روشن می‌سازد، بلکه به کشف ساختار معنایی و نظام کنشی اثر نیز کمک می‌کند. نتیجه پژوهش نشان داد که الگوی گریماس ابزاری کارآمد برای تحلیل ساختارهای روایی در متون نمایشی کلاسیک به‌شمار می‌رود.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/282/185