Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 4 بهار 1405 1405 01 20 A Philosophical and Ontological Re-reading of Manouchehr Atashi’s Poetry بازخوانی فلسفی و هستی­شناختی شعر منوچهر آتشی 1 17 10.61838/jtpll.253 FA برات محمدی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران Journal Article 1404/07/01 <p>Manouchehr Atashi is one of the distinctive and influential contemporary poets whose poetry, in addition to representing the southern region and drawing upon mythological and symbolic narratives, possesses prominent philosophical and ontological capacities. Using a descriptive–analytical method, the present study examines and analyzes certain dimensions of the philosophical and ontological approach in Atashi’s poetry. The findings indicate that Atashi shows a strong inclination toward raising intellectual and philosophical issues and concepts in his poetry, the origins of which can be assessed as ambiguity, doubt, fear, and questions of an ontological nature that emerge from Atashi’s mental disposition and philosophical outlook. In this study, these aspects are classified, analyzed, and explored under the categories and components of “redefinition of the self,” “crisis and incapacity in the reconstruction of meaning,” “the collapse of time,” “futile idealism,” “negation of the self,” and “existential anxiety.” Based on this classification and in the same order, the study explicates and analyzes the manner of the emergence and manifestation of the poet’s self or individuality, the quality of the poet’s confrontation with death and the sense of futility, the experience of temporal suspension and the poet’s simultaneous presence across different times, the invalidation of ideals and the poet’s philosophical failure, the replacement of the poet’s intrinsic self with an imposed self, and finally the poet’s confrontation with existential anxiety and the awareness and responsibility arising from it.</p> <p>منوچهر آتشی از شاعران صاحب سبک و مطرح معاصر است که شعر او افزون بر بازنماییِ اقلیم جنوب و بهره­مندی از روایت‌های اسطوره‌ای و نمادین، واجد قابلیت­های فلسفی و هستی‌شناختی بارز است. در این پژوهش با بهره­مندی از شیوۀ توصیفی- تحلیلی، ابعادی از رویکردِ فلسفی و هستی­شناختی در شعر آتشی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که آتشی، تمایل بسیاری نسبت به طرح مسائل و مفاهیمِ فکری و فلسفی در شعر خویش دارد که خاستگاه آن را می­توان ابهام، تردید، هراس و پرسش­هایی ارزیابی کرد که دارای ماهیت هستی­شناختی هستند و برآیند ذهنیت و نگرش فکری و فلسفی آتشی می­باشند. در این پژوهش، این موارد با استفاده از عناوین و مولفه­های «بازتعریف خویشتن»، «بحران و ناتوانی در بازسازی معنا»، «فروریختگی زمان»، «آرمان­خواهی بی­فرجام»، «انکار خویشتن» و «اضطراب هستی» طبقه­بندی، تحلیل و واکاوی شده­ و براساس این­طبقه­بندی و به ترتیب، چگونگی ظهور و نمودِ خویشتن یا فردیتِ شاعر، کیفیتِ رویارویی شاعر با مرگ و احساس بیهودگی، تجربۀ تعلیق زمانی و حضور همزمان شاعر در زمان­ها، بی­اعتبارشدنِ آرمان­ها و ناکامی فلسفی شاعر، جایگزینی خویشتنِ ذاتی شاعر با خود و خویشتن تحمیلی و نهایتاً رویارویی شاعر با اضطراب هستی و آگاهی و مسئولیت برآمده از آن،  تبیین، تشریح و تحلیل گردیده است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/253/181