Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 3 زمستان 1404 1404 10 10 Analysis of Nonverbal Communication in Shahriar’s Salam Bar Heydar Baba and Sahandīyeh واکاوی ارتباطات غیرکلامی در دو اثر "سلام بر حیدر بابا" و" سهندیه " شهریار 1 21 10.61838/jtpll.246 FA یوسف حسنی اعظمی گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران جواد علیپور گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد عباس زاده گروه جامعه شناسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مهران صمدی گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 1404/05/28 <p>This study examines the fundamental role of nonverbal communication in shaping human interactions and, more specifically, explores its reflection in two major Azerbaijani-Turkish works by Master Shahriar. Although spoken and written language are considered the primary tools for conveying meaning, research findings indicate that nonverbal cues—such as body movements, facial expressions, eye contact, tone of voice, and even silence—convey a substantial portion of communicative messages. Using a descriptive–analytical approach and an interdisciplinary perspective within the field of communication studies, this research analyzes two of Shahriar’s prominent works, Heydar Babaya Salam and Sahandīyeh. The analysis and decoding of nonverbal behaviors in these texts reveal that literary works can serve as rich sources for understanding cultural and communicative dimensions that extend beyond verbal language. They also hold significant value in various areas, including intercultural communication. Among the forms of nonverbal communication, Heydar Babaya Salam features a greater emphasis on behavioral stance, physical appearance, vocal tone, interpersonal distance, facial movements, and gaze, whereas Sahandīyeh displays a stronger presence of behavioral stance, physical appearance, and environmental conditions. Notably, the poet employs nonverbal communication more extensively in Heydar Babaya Salam than in Sahandīyeh.</p> <p>این پژوهش به بررسی نقش بنیادین ارتباطات غیرکلامی در شکل‌گیری تعاملات انسانی می‌پردازد و به‌طور خاص بازتاب آن را در دو اثر مهم ترکی استاد شهریارمورد توجه قرار می‌دهد. اگرچه زبان گفتاری و نوشتاری ابزار اصلی انتقال معنا محسوب می‌شوند، اما یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهد که نشانه‌های غیرکلامی همچون حرکات بدن، حالات چهره، تماس چشمی، لحن صدا و حتی سکوت، بخش عمده‌ای از پیام‌های ارتباطی را منتقل می‌کنند. این مطالعه با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و نگاهی میان‌رشته‌ای در حوزه علوم ارتباطات، دو اثر شاخص استاد شهریار، یعنی حیدربابایه سلام و سهندیه را بررسی می‌کند. تحلیل و رمزگشایی رفتارهای غیرکلامی در این آثار نشان می‌دهد که متون ادبی می‌توانند منبعی غنی برای شناخت ابعاد فرهنگی و ارتباطی فراتر از زبان گفتاری باشند. همچنین در حوزه‌های مختلفی از جمله ارتباطات میان‌فرهنگی نیز اهمیت فراوان دارد. در بین ارتباطات غیر کلامی منظومه حیدر بابا بیشتر بر وضعیت رفتار، ظاهر فیزیکی، لحن گفتار، فاصله و حرکات صورت و نگاه و در منظومه سهندیه وضعیت رفتاری، ظاهر فیزیکی و شرایط محیطی بیشتر نمود داشته است. این در حالی است که شاعر در منظومه حیدربابا بیشتر از منظومه سهندیه از ارتباطات غیر کلامی بهره برده است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/246/170