Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 2 پاییز 1403 1403 09 20 A Comparative Examination of the Views of Seyyed Ahmad Fardid and Reza Davari Ardakani on the Concepts and Characteristics of Western Modernity بررسی تطبیقی آرای سید احمد فردید و رضا داوری اردکانی در باب مفاهیم و مشخصه‌های مدرنیته غربی 294 310 10.61838/jtpll.238 FA پوریا آذرنگ دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران. علی ایمانی دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه فرماندهی و ستاد(جنگ) تهران، تهران، ایران. علیرضا گلشنی دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران. Journal Article 1403/04/03 <p>Intellectual engagement with the “West” and “modernity” has been one of the central issues in contemporary Iranian thought. Within this context, Seyyed Ahmad Fardid and Reza Davari Ardakani—positioned as teacher and student—have each offered fundamental critiques of the nature of modernity. The present study aims to conduct a comparative analysis of the commonalities and divergences in the views of these two thinkers. Their core shared position lies in understanding the “West” not as a geographical or political entity but as a “historical destiny” and an ontological phenomenon whose essence is rooted in “subjectivism” and “nihilism.” Nevertheless, their essential point of divergence emerges in the method of confronting this phenomenon. Davari Ardakani seeks to philosophically critique modernity from within by making use of the tools of “rationality” (even modern rationality), whereas Fardid fundamentally regards discursive/representational rationality as part of the crisis itself and adopts a “confrontational,” “negating,” and “mystical-sapiential” approach grounded in ḥikmat-i unsī (sapiential intimacy). Using Schleiermacher’s hermeneutic method (including grammatical interpretation and technical/psychological interpretation), this study qualitatively analyzes the texts and ideas of the two thinkers. The findings indicate that although both come close to each other in “grammatical interpretation” (shared understanding of key concepts), they diverge in “technical interpretation” (unique mental orientation and intellectual style). Ultimately, the article argues that Davari’s approach, due to its consistent commitment to rational and academic critique, offers more practical dimensions for understanding and engaging with the impasses of modernity.</p> <p>مواجهه فکری با «غرب» و «مدرنیته» از پرسمان‌های محوری اندیشه معاصر ایران بوده است. در این میان، سید احمد فردید و رضا داوری اردکانی، در مقام استاد و شاگرد، نقدهایی بنیادین بر ماهیت مدرنیته وارد ساخته‌اند. این پژوهش با هدف بررسی تطبیقی وجوه اشتراک و افتراق آرای این دو متفکر انجام شده است. وجه اشتراک بنیادین هر دو، درک «غرب» نه به‌مثابه امری جغرافیایی یا سیاسی، بلکه به‌مثابه یک «حوالت تاریخی» و پدیده‌ای آنتولوژیک (هستی‌شناختی) است که ماهیت آن در «سوبژکتیویسم» و «نیست‌انگاری» ریشه دارد. با این حال، نقطه افتراق اساسی در روش مواجهه با این پدیده آشکار می‌شود؛ داوری اردکانی می‌کوشد تا با استفاده از ابزار «عقلانیت» (حتی عقلانیت مدرن) به نقادی درونی و فلسفی مدرنیته بپردازد، در حالی که فردید اساساً عقلانیت حصولی را جزئی از بحران دانسته و رویکردی «تقابلی»، «سلبی» و مبتنی بر «حکمت اُنسی» را اتخاذ می‌کند. این پژوهش با استفاده از روش هرمنوتیک شلایرماخر (شامل تفسیر دستوری و تفسیر فنی/روان‌شناختی) به تحلیل کیفی متون و آرای این دو اندیشمند پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه هر دو در «تفسیر دستوری» (فهم مشترک از واژگان کلیدی) به هم نزدیک هستند، اما در «تفسیر فنی» (ذهنیت منحصربه‌فرد و سبک فکری) از یکدیگر فاصله می‌گیرند. در نهایت، این مقاله استدلال می‌کند که رویکرد داوری، به دلیل حفظ پایبندی به نقد عقلانی و آکادمیک، ابعاد کاربردی‌تری برای فهم و تعامل با بن‌بست‌های مدرنیته در اختیار می‌گذارد.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/238/164