<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>Maher Publishing Institute</PublisherName>
      <JournalTitle>گنجینه زبان و ادبیات فارسی</JournalTitle>
      <Issn>3060-7930</Issn>
      <Volume>4</Volume>
      <Issue>بهار 1405</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>1405</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>01</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle>مقایسۀ اخلاق سیاسی در ایران عصر غزنوی (با تکیه بر تاریخ بیهقی) و دوران معاصر</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>مقایسۀ اخلاق سیاسی در ایران عصر غزنوی (با تکیه بر تاریخ بیهقی) و دوران معاصر</VernacularTitle>
    <FirstPage>1</FirstPage>
    <LastPage>15</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.61838/jtpll.231</ELocationID>
    <Language>FA</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>پرویز</FirstName>
        <LastName>شیبانی</LastName>
        <Affiliation>استادیار گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان،  ایران، تهران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>1404</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>10</Day>
      </PubDate>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;تاریخ بیهقی به عنوان یکی از متون برجسته‌ی تاریخی-‌ادبی فارسی، بازتاب‌دهنده‌ی ارزش‌ها و ضدارزش‌های اخلاقی در عصر غزنوی است. ‌این پژوهش با هدف مقایسه‌ی اخلاق سیاسی در عصر غزنوی (با تکیه بر تاریخ بیهقی) و دوران معاصر،  به&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد تطبیقی انجام شده است. داده‌های تاریخی از متن تاریخ بیهقی استخراج و با نمونه‌های امروزیِ فساد، عدالت و مصلحت‌گرایی در سیاست مقایسه شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در عصر غزنوی، اخلاق سیاسی شدیداً تحت تأثیر تمایلات فردی حاکمان مانند سلطان محمود و مسعود بود و مفاهیمی چون وفاداری، خیانت و عدالت اغلب تابعی از روابط شخصی و قدرت مطلقه محسوب می‌شد. در مقابل، در عصر حاضر، حاکمیت قانون، نهادهای نظارتی و نقش افکار&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;عمومی تا حدی از خودکامگی کاسته است، هرچند برخی الگوهای اخلاقی مانند مصلحت‌گرایی افراطی و فساد اداری همچنان تداوم یافته‌اند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که تفاوت اصلی بین دو دوره در نهادینه شدن سازوکارهای کنترل&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;قدرت است؛ در حالی که در دوره‌ی غزنوی، فقدان نهادهای مستقل به گسترش دسیسه‌های درباری و بی‌عدالتی منجر می‌شد، امروزه سازوکارهایی مانند رسانه‌های آزاد، انتخابات و نهادهای&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;ضدفساد هرچند ناکامل امکان نظارت بر اخلاق سیاسی را فراهم کرده‌اند. این مطالعه به این نتیجه می‌رسد که تاریخ بیهقی می‌تواند به عنوان آینه‌ای برای فهم تداوم و تحول اخلاق سیاسی در گذر زمان مورد استفاده قرار گیرد و هشدار می‌دهد که ضعف نهادهای نظارتی در هر دوره‌ای می‌تواند به بازتولید الگوهای فساد و بی‌اخلاقی بینجامد.&lt;/p&gt;</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">اخلاق سیاسی</Param>
      </Object>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">تاریخ بیهقی</Param>
      </Object>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">غزنویان</Param>
      </Object>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">سیاست معاصر</Param>
      </Object>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">فساد اداری</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/231/227</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
