Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 3 بهار 1404 1404 03 25 Dramatic Reading of the Story of Uwais al-Qarani in Tadhkirat al-Awliya by Attar of Nishapur خوانش نمایشی داستان اویس قرنی در تذکره الاولیاء عطار نیشابوری 1 22 10.61838/jtpll.164 FA حبیب آقائی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. کامران پاشایی فخری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. پروانه عادل¬زاده گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران. Journal Article 1403 11 16 <p>Tadhkirat al-Awliya by Attar is a mystical work written in simple prose, with some sections in rhymed prose (sajʿ), in which the life accounts of seventy-two saints and Sufi sheikhs are presented. Attar has sought to reflect the political, social, economic, and literary conditions of his time. In examining the dramatic aspects of this work, it is necessary not only to understand the mindset and language of Attar, but also to possess comprehensive familiarity and command over elements of dramatic structure, including plot motifs, genre, style, and theatrical techniques. The story of Uwais al-Qarani holds significant dramatic potential, which can be actualized through the identification of theatrical elements within the narrative and analysis of various methods of adapting these elements for performance. The central question posed in this study is: What are the dramatic aspects of this story, and how can a dramatic reading be produced through their analysis? The method employed in this research is descriptive-analytical, and the data were collected through library-based research. The findings of this study demonstrate, to a certain extent, the dramatic value of a sample narrative from Tadhkirat al-Awliya, and provide a foundation for adapting other narratives from the text into theatrical plays.</p> <p>تذکره الاولیاء عطار، اثری عرفانی با نثری ساده و در قسمت­هایی مسجّع که در آن احوال هفتاد<strong> </strong>و دو تن از اولیاء و مشایخ صوفیه بیان شده است. عطار کوشیده است شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ادبی روزگار خود را نشان دهد. در بررسی جنبه­های نمایشی، علاوه بر دانستن ذهن و زبان عطار باید بر عناصر جنبه­های نمایشی، هم­چون ساخت­مایه­های نمایشنامه، گونه، سبک و شیوۀ نمایش، آشنایی و احاطۀ کامل داشت. داستان اویس قرنی، قابلیت­های نمایشی بالقوّه­ای دارد که با جستجوی عناصر نمایشی در داستان و تحلیل راه­های گوناگون به کارگیری آن‌ها در نمایش به فعلیّت درمی­آید. سؤالی که مطرح می­شود این است که جنبه­های نمایشی در این داستان کدامند و با تحلیل این جنبه­ها چگونه می­توان خوانش نمایشی به وجود آورد؟ روشی که در این پژوهش به کار رفته، تحلیلی- توصیفی است و مطالعات و جمع­آوری اطلاعات با روش تحقیق کتابخانه­ای صورت گرفته است. آن­چه که از این تحقیق به دست می­آید تا حدودی ارزش نمایشی نمونه­ای از داستان­های تذکره الاولیاء را نشان می­دهد و بستر را برای تبدیل نمونه­های دیگر به نمایشنامه فراهم می­کند.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/164/109