Maher Publishing Institute گنجینه زبان و ادبیات فارسی 3060-7930 3 بهار 1404 1404 03 31 The Theory of Differential Association in the Mirror of Saadi’s Gulistan نظریۀ همنشینی افتراقی در آئینه گلستان سعدی 1 18 10.61838/jtpll.121 FA معین‌الدین دریائی گروه حقوق، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. محمدرضا رحمت استادیار، گروه حقوق، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران. محمود صادق زاده گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. Journal Article 1403/10/17 <p>This study analyzes the social relationships and associations of characters in Saadi’s Gulistan through the lens of Edwin Sutherland’s theory of differential association. The differential association theory emphasizes that social behaviors—particularly deviant ones—are shaped through interactions and learning from companions. The aim of this research is to investigate the influence of social environments and human relationships on the behavior of characters and to present models for social crime prevention. Using content analysis methodology, this study examines the anecdotes in Gulistan from a criminological perspective, focusing on how social relationships affect the characters’ behaviors. The findings indicate that positive social environments and associations guide individuals toward ethical and socially constructive behaviors, whereas corrupt environments give rise to deviant conduct. These results underscore that Saadi’s teachings can be effective in crime prevention and in promoting positive social relations in contemporary society. The analysis of anecdotes reveals that Saadi, with particular sensitivity, highlights the decisive role of environment and companions in the formation of personality and behavior.</p> <p>این پژوهش به تحلیل روابط اجتماعی و همنشینی‌های شخصیت‌های گلستان سعدی از منظر نظریه همنشینی افتراقی ادوین ساترلند پرداخته است. نظریه همنشینی افتراقی تأکید دارد که رفتارهای اجتماعی، به‌ویژه انحرافی، از طریق تعاملات و یادگیری از هم‌نشینان شکل می‌گیرد. هدف تحقیق، بررسی تأثیر محیط اجتماعی و روابط انسانی بر رفتار شخصیت‌ها و ارائه الگوهایی برای پیشگیری اجتماعی از جرم است. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوا، حکایات گلستان سعدی را از دیدگاه جرم‌شناسی و تأثیر روابط اجتماعی بر رفتار شخصیت‌ها مورد بررسی قرار داده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهند که محیط‌های اجتماعی و هم‌نشینی‌های مثبت شخصیت‌ها را به سمت رفتارهای اخلاقی و اجتماعی هدایت می‌کند، در حالی که محیط‌های فاسد موجب بروز رفتارهای انحرافی می‌شود. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که آموزه‌های سعدی می‌توانند در پیشگیری از جرم و ارتقاء روابط اجتماعی مثبت در جامعه امروز مؤثر باشند. تحلیل حکایات نشان می‌دهد که سعدی با ظرافت خاصی به نقش تعیین‌کننده محیط و همنشینان در شکل‌گیری شخصیت و رفتار افراد توجه داشته است.</p> https://www.jtpll.com/index.php/jtpll/article/download/121/130